باغ ایران تصویر سیاست آمریکا واشنگتن

باغ: ایران تصویر سیاست آمریکا واشنگتن آمریکایی خاورمیانه دولت ترامپ دونالد ترامپ

گت بلاگز اخبار پزشکی مصرف بیش از حد قرص آهن چه بلایی سرتان می‌آورد؟

افرادی که مقدار اندکی آهن خون‌رنگزا از رژیم غذایی خود جذب می‌کنند و یا رژیم آنها حاوی هیچ‌گونه آهن خون‌رنگزایی نیست، با خطر مبتلا شدن به کمبود آهن مواجه هستند.

مصرف بیش از حد قرص آهن چه بلایی سرتان می‌آورد؟

مصرف بیش از حد قرص آهن چه بلایی سرتان می آورد؟

عبارات مهم : عفونت

افرادی که مقدار اندکی آهن خون رنگزا از رژیم غذایی خود جذب می کنند و یا رژیم آنها حاوی هیچ گونه آهن خون رنگزایی نیست، با خطر مبتلا شدن به کمبود آهن مواجه هستند.

به گزارش گروه تحریریه سایت، آهن در زمره مواد معدنی مهم قلمداد می شود. با این وجود، همانند بسیاری از دیگر مواد معدنی مصرف بیش از حد آن جهت سلامت مضر هست. در واقع، آهن می تواند چنان سمی باشد که جذب آن به شدت از سوی مجرای گوارشی کنترل می شود.

مصرف بیش از حد قرص آهن چه بلایی سرتان می‌آورد؟

بدین ترتیب، خطر جذب بیش از حد آن و بالطبع تاثیرات منفی آن به حداقل می رسد. هنگامی که این مکانیزم ایمنی دچار نقصان گردد، پرسشها مرتبط با سلامتی بروز می کنند.

آهن چیست؟

آهن یکی از مهم ترین مواد معدنی مغذی قلمداد می شود که اکثر آن را گلبول های قرمز مصرف می کنند. بخش عمده ایی از هموگلوبین، پروتئینی که در گلبول های قرمز یافت می شود، می باشد.هموگلوبین مسئول انتقال اکسیژن به سلول های بدن است.

افرادی که مقدار اندکی آهن خون‌رنگزا از رژیم غذایی خود جذب می‌کنند و یا رژیم آنها حاوی هیچ‌گونه آهن خون‌رنگزایی نیست، با خطر مبتلا شدن به کمبود آهن مواجه هستند.

دو نوع آهن خوراکی وجود دارد:

آهن خون رنگزا: این نوع آهن فقط در خوراکی های حیوانی یافت می شود، اغلب در گوشت قرمز. این نوع آهن نسبت به آهن غیر خون رنگزا راحت تر جذب بدن می شود.

آهن غیر خون رنگزا: اغلب آهن های خوراکی غیر خون رنگزا هستند. این نوع آهن هم در خوراکی های گیاهی و هم در خوراکی های حیوانی یافت می شود. جذب آن با اسیدهای بنیادی از قبیل ویتامین C زیاد کردن می یابد، ولی با مصرف ترکیبات گیاهی مانند اسید فیتیات این روند کم کردن می یابد.

مصرف بیش از حد قرص آهن چه بلایی سرتان می‌آورد؟

افرادی که مقدار اندکی آهن خون رنگزا از رژیم غذایی خود جذب می کنند و یا رژیم آنها حاوی هیچ گونه آهن خون رنگزایی نیست، با خطر مبتلا شدن به کمبود آهن مواجه هستند.

افراد بسیاری از کمبود آهن زحمت می برند، به خاص زنان. در واقع، کمبود آهن در زمره مرسوم ترین نوع کمبود مواد معدنی دنیا به شمار می رود.

افرادی که مقدار اندکی آهن خون‌رنگزا از رژیم غذایی خود جذب می‌کنند و یا رژیم آنها حاوی هیچ‌گونه آهن خون‌رنگزایی نیست، با خطر مبتلا شدن به کمبود آهن مواجه هستند.

قاعده ی ذخیره ی آهن

به دو علت عمده سطح آهن در بدن مرتبا تنظیم و تعدیل می گردد:

آهن یک ماده ی معدنی مهم است که نقش عمده ایی را در بسیاری از عملکردهای اساسی بدن ایفا می کند، ولی بدن ما به میزان محدودی از آن نیاز دارد.

مصرف بیش از حد قرص آهن چه بلایی سرتان می‌آورد؟

مصرف بیش از حد آهن به صورت بالقوه سمی هست، بنابراین امکان جذب بیش از حد آهن به وسیله بدن وجود ندارد.

بدن میزان آهن مورد نیاز خود را با کمک جذب از طریق دستگاه گوارش تنظیم می کند.

هپسیدین، هورمون تنظیم و تعدیل آهن، مسئول حفظ تعادل آهن ذخیره شده است در بدن هست. کارکرد مهم آن ممانعت از جذب آهن فراوان است.

اساسا بدهید شیوه عمل می کند:

جذب آهن فراوان–< زیاد کردن سطح ترشح هپسیدین–< کم کردن جذب آهن.

کاهش ذخیره ی آهن–< کم کردن سطح ترشح هپسیدین–< زیاد کردن جذب آهن.

در اغلب مواقع این سیستم کاملا دقیق عمل می کند. با این وجود، بعضی از اختلالات مانع از ترشح هپسیدین می گردد که منجر به تجمع آهن در بدن می گردد.

از طرف دیگر، شرایطی که منجر به ترشح بیش از حد هپسیدین گردد، کمبود آهن را در بدن پدید می آورد.

تعادل میزان آهن در بدن می تواند تحت تاثیر مصرف آهن در رژیم غذایی قرار گیرد. در طول زمان، رژیم هایی که فاقد آهن کافی هستند، می توانند کمبود آهن را پدید آورند. از طرف دیگر، مصرف ببش از حد مکمل های آهن خطر مبتلا شدن به مسمومیت های حاد ناشی از آهن را به وجود می آورد.

مسمومیت ناشی از مصرف آهن

مسمومیت ناشی از آهن زیاد هم می تواند ناگهانی و هم می تواند به صورت تدریجی رخ دهد.

بسیاری از پرسشها جدی مرتبط با سلامت، از مصرف تصادفی بیش از حد آهن همانند مصرف بیش از حد مکمل ها جهت مدت طولانی یا اختلال مزمن جذب حداکثری آهن است.

در شرایط معمول، مقدار اندکی آهن در شریان های حیاتی به گردش در می آیند.

سلامت آن منوط به پروتئین هایی از قبیل ترانسفرین است که مانع از آسیب رسانی آهن به دیگر بافت ها می گردد.

با این وجود، مسمومیت ناشی از آهن می تواند سطح آهن آزاد را در بدن به نحوه قابل توجهی زیاد کردن دهد.

آهن آزاد از فواید اکسیداسیونی برخوردار هست، نقطه ی برابر خاصیت آنتی اکسیدانی، و می تواند منجر به آسیب سلولی گردد.

این امر می تواند چندین عامل داشته باشد. از جمله:

مسمومیت ناشی از آهن: مسمومیت هنگامی اتفاق می افتد که افراد، به خاص کودکان، بیش از حد مکمل آهن مصرف نمایند.

هموکروماتوز(تجمع غیر طبیعی آهن) ارثی: یک اختلال ژنتیک که با جذب مفرط آهن از غذاها بروز می کند.

تجمع افراطی آهن در نژاد سیاه (افریقایی): یک رژیم غذایی مملو از آهن ناشی از مصرف غذاها و نوشیدنی های سرشار از آهن. این امر جهت نخستین در افریقا که آبجوهای دست ساز و خانگی در بشکه های فلزی نگه داری می شد، مشاهده شد.

مسمومیت ناشی از آهن دقیقا هنگامی پدید می آید که افراد در مصرف مکمل های آهن افراط نمایند. میزان ۱۰ تا ۲۰ میلی گرم می تواند علائم معکوسی را بروز دهد، حال آنکه مصرف بیش از ۴۰ میلی گرم در روز آسیب هایی را پدید می آورد که مستلزم مواظبت های پزشکی است.

بدین ترتیب مصرف بیش از حد مکمل های آهن منجر به پرسشها حادی می گردد. از اینکه طبق دستورالعمل درج شده است بر روی مکمل آهن پیروی می کنید، اطمینان حاصل نمائید و هیچ گاه بیش از آنچه پزشکتان تجویز کرده مصرف نکنید.

علائم اولیه ی مسمومیت ناشی از آهن مشمول بر دل درد، تهوع و استفراغ می شود.

به طور کلی، انباشته شدن حجم زیادی آهن در اندام های داخلی به صورت بالقوه منجر به آسیب های مرگباری از جمله به مغز و کبد وارد می سازد.

علائم مصرف بیش از حد مکمل ها در طی زمان، شباهت بسیاری به علائم تجمع آهن در بدن دارد که در زیر به تفصیل به آن پرداخته می شود.

تجمع آهن در بدن

تجمع آهن به شکل گیری تدریجی آهن فراوان در بدن اطلاق می شود. این امر ناشی از اختلال در سیستم تنظیم سطح آهن درحد طبیعی رخ می دهد.

تجمع آهن در بدن اغلب افراد چندان دلواپس کننده نیست. ولی جهت افرادی که به طور ژنتیک مستعد جذب آهن فراوان از دستگاه گوارش خود هستند، می توانند دلواپس کننده باشد.

شایع ترین اختلال تجمع آهن، هموکروماتوز ارثی است که منجر به شکل گیری آهن در بافت ها و اندام های بدن می گردد.

چنانچه هموکروماتوز بدون درمان رها شود، به مرور وقت خطر مبتلا شدن به آرتروز، سرطان، نارسایی کبدی، دیابت و بیماری های قلبی را زیاد کردن می دهد.

خلاص شدن از این آهن اضافی جهت بدن چندان ساده نیست. موثرترین روش جهت رهایی از از تجمع آهن، از دست دادن خون است.

بنابراین، احتمال اینکه زنان بعد از بلوغ و پیش از یائسگی، پرسشها ناشی از تجمع آهن را تجربه نمائید بسیار کم هست. علاوه بر این، کمترین خطر متوجه افرادیست که به طور مرتب خون خود را اهدا می کنند.

چنانچه خود را مستعد تجمع آهن می دانید، خطر بروز هرگونه مسئله را با موارد زیر به حداقل برسانید:

کاهش مصرف غذاهای سرشار از آهن از قبیل گوشت قرمز.

اهدای خون به طور منظم.

پرهیز از مصرف ویتامین C همراه با غذاهای سرشار آهن.

با این وجود، چنانچه علائم تشخیص تجمع آهن در شما وجود ندارد، اساسا کم کردن مصرف و جذب آهن توصیه نمی شود.

مضرات مصرف زیاد مکمل آهن

آهن و خطر مبتلا شدن به سرطان

تردیدی وجود ندارد که تجمع آهن می تواند منجر به بروز سرطان، هم در انسان و هم در حیوانات، گردد.

از ظواهر امر پیداست که اهدای خون و از دست دادن خون این خطر را کم کردن می دهد.

مطالعات مشاهده ایی حاکی از آن است که جذب بیش از حد آهن خون رنگزا خطر مبتلا شدن به سرطان روده ی بزرگ را زیاد کردن می دهد.

آزمایشات بالینی دال بر آن است که آهن خون رنگزای مکمل ها و گوشت قرمز شکل گیری ترکیبات سرطان زا موسوم به ان-نیتروسیل را در سیستم گوارشی زیاد کردن می دهند.

ارتباط بین گوشت قرمز و مبتلا شدن به سرطان از موضوعاتیست که نقل محافل علمی به شمار می رود. گرچه بعضی از مکانیزم ها در توجیه این ارتباط محتمل به نظر می رسد، ولی اغلب شواهد بر اساس مطالعات مشاهده ایی ارائه می گردد.

آهن و خطر مبتلا شدن به عفونت

به نظر می رسد هم تجمع افراطی آهن در بدن و هم کمبود آن افراد را بیش از حد مستعد مبتلا شدن به بیماری های عفونی می نماید.

علت آن در دو مورد خلاصه می گردد:

سبستم ایمنی بدن از آهن کمک می گیرد تا باکتری های مضر را نابود سازد، بنابراین بدن مقداری آهن جهت مبارزه با عفونت ها نیاز دارد.

افزایش سطح آهن آزاد منجر به جنبش باکتری ها و ویروس ها جهت رشد می گردد، بنابراین آهن بیش از حد می تواند نتیجه های معکوسی در بر داشته باشد و خطر مبتلا شدن به عفونت را زیاد کردن دهد.

چندین مطالعه در این زمینه حاکی از آن است که مکمل های آهن تکرر و شدت عفونت را زیاد کردن می دهد، حال آنکه بعضی مطالعات ادعا می کنند ارتباطی بین آنها وجود ندارد.

افرادی که از هموکروماتوز ارثی زحمت می برند، بیش از دیگران در خطر مبتلا شدن به عفونت قرار دارند.

پیش از مصرف هرگونه مکمل آهن از سوی افرادی که در خطر مبتلا شدن به عفونت قرار دارند، تمام جوانب امر باید مد نظر گرفته شود و باید به تمام موارد خطرآفرین توجه گردد.

به طور خلاصه، مصرف آهن زیاد می تواند خطرآفرین باشد.

با این وجود، جز در مواردی که اختلال تجمع آهن وجود دارد، اساسا نیازی نیست دلواپس جذب آهن فراوان از رژیم غذایی خود باشید.

مصرف مکمل های آهن نیز داستان دیگری دارد. جهت افرادی که از کمبود آهن زحمت می برند، بافایده است ولی جهت افرادی که کمبود آهن ندارد می تواند مضر باشد.

مکمل های آهن به هیچ وجه نباید خودسرانه و بدون توصیه ی دکتر مصرف شوند.

واژه های کلیدی: عفونت | سرطان زا | مسمومیت | مبتلا شدن | کمبود آهن | سرطان روده | اخبار پزشکی

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : getblogs